Zaak-Holloway: “Een eigenaardig verloop”

Beste Peter R. de Vries,

Gisteren gingen mijn haren recht overeind staan toen in jouw naam voorbij zag komen in een specifiek nieuwsbericht. Wat persoonlijke frustraties uit de oude doosch. Er zouden namelijk menselijke resten zijn gevonden in Aruba, die mogelijk van de vermiste Natalee Hollway zouden kunnen zijn. Uiteraard moest jij hier ook op reageren. Je vindt het allemaal maar (quote)  “een merkwaardig verhaal”. Echt, ik hoor het je helemaal zeggen. Ja, stel je voor dat Natalee nu is gevonden, dan staat jouw historische, Emmy-bekroonde verhaallijn volledig op losse schroeven. 

Eerlijk, vroeger keek ik altijd naar je programma. Ik vond het geweldig dat je de moeite nam om verouderde moordzaken te willen oplossen, en vaak deed je dit met succes. Als slachtoffer van een gewelddadig “incident” zijnde, kan ik mij persoonlijk goed inleven in de betrokkenen van de zaken die jij altijd behandelde. In zo’n periode is alle steun en ieder antwoord van levensbelang, dus voor alle cold-case zaken waarin jouw werk tot een oplossing heeft kunnen leiden, neem ik mijn petje af. Maar gast, echt waar, die zaak-Holloway is je volledig naar je hoofd gestegen. Dat de zaak nooit is afgewikkeld conform verwachtingen, interesseert jou klaarblijkelijk écht geen reet.

Laat mij het allemaal even toelichten….

Die dashboard-camera uitzending was erg goed bedacht, ook dat moet ik je nageven. De poging Joran het gevoel te geven dat hij vrij was om te spreken, in de hoop dat hij een (onofficiële) bekentenis zou afleggen, zou de zaak-Holloway misschien eindelijk tot een oplossing kunnen brengen. Een ludieke actie! En ook ik zat, net zoals de rest van Nederland, aan de buis gekluisterd toen Joran in de list leek te trappen en zijn “bekentenis” aflegde op de passagiersstoel van Patrick. Wat vertelde Joran veel, en wat kwam het geloofwaardig over. Heel Nederland dacht dat gerechtigheid eindelijk zou zegevieren. De nationale euforie was nog groter dan bij het EK vrouwenvoetbal.

Tot zover de goede poging, helaas.

Want na het tapen van deze beelden, sloegen de morele stoppen een beetje door bij jou. Met de privacy van de nabestaanden werd namelijk totaal geen rekening gehouden. Beth, de moeder van Natalee, kreeg de “bekentenis” niet te zien in een discrete privésetting, maar in jouw programma, aan een schandpaaltje genageld tussen jouw decorstukken. Een bekentenis die op dat moment nog niet op inhoudelijke betrouwbaarheid was getoetst, en dus puur speculatief was. En dat bleek ook achteraf helaas het geval te zijn, Joran was bij Justitie in Aruba even kort in beeld als verdachte, maar in 2007 werd hij vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs. Die uitzending leverde behalve een hoop poeha niets op voor de nabestaanden van Natalee. Hoe vreselijk moet Beth zich hebben gevoeld.

Dát was niet zo tactisch van je. Maar ach, mensen maken fouten, de bedoeling was goed, zand erover. Toch?

Maar toen kreeg je gewoon werkelijk, een jaar nadat Joran werd vrijgesproken en de ouders van Natalee nog altijd zoekende waren, ineens een Emmy Award voor de dashboard-camera uitzending met Joran. Grapje zeker? Ik had me doodgeschaamd om de nominatie alleen al! Peter, serieus, als je een echte vent van kaliber was geweest had je die Emmy Award nooit in ontvangst genomen. Kom op man… Natalee was niet thuis, Joran liep doodleuk ergens rond, en jij drukt gewoon op internationale televisie met een zelfvoldane grijns op je waffel die prijs achterover. Ook al was dit misschien met goedkeuring van de ouders van Natalee, sommige dingen hoor je uit ethische overwegingen gewoon niet te doen. Als ik jou was geweest, had ik de fakkel doorgegeven aan degene die de prijs echt had verdiend en was ik met het schaamrood op de kaken teruggegaan naar Hilversum. Maar welnee, jij niet. Jij neemt neemt die prijs in ontvangst, en geeft het, nóg mooier, zelfs een hoofdrol in de leader van je programma. Schaamteloosheid kent vele gradaties. Emmy in de pocket, klopje op de schouders, en dat allemaal over de rug van twee vermiste/vermoorde meisjes.

Echt Peter, doe me een lol. Nu er vermoedelijk menselijke resten zijn gevonden, houd je er voor de goede orde maar gewoon buiten. Verwijder de Emmy in godsnaam uit je kast en uit je leader. Haal die levensgrote foto van jezelf op canvas van de muur, trek die vuist uit je reet en ga je eens verdiepen in wat “integriteit ” betekent. Het goede nieuws is dat jezelf voor lul zetten in je programma onbeperkt mag, alleen niet over de ruggen van anderen. Dus vul je programma vooral aan met shots van je auto, horloges en designerkleding zoveel je maar wilt. Ga door met het oplossen van moordzaken en het verrichten van goed werk, maar zet je kapsones even buiten de deur. Het draait namelijk niet om jou.

En ja, het is een “eigenaardige zaak”. Dat was het veertien jaar geleden al, en dat zal het blijven, met- of zonder jouw tussenkomst. Of deze menselijke resten nou van Natalee blijken te zijn of niet.

En Natalee, meisje, ik hoop echt dat je snel word gevonden. Rust zacht. Onder enig voorbehoud.