Genderneutraal beleid; één grote leugen.

Geachte aanwezigen,

Jawel, Amsterdam en de NS gaan voortaan “genderneutraal”. Hoe vinden we die? Transgenders moeten ook gaan meetellen in de maatschappij (want dat deden ze nog niet), en dus mag er voortaan niet meer genderspecifiek worden gecommuniceerd. De aanhef “meneer” en “mevrouw” wordt verbannen uit de communicatie en het gemeentehuis heeft sinds kort zelfs een genderneutrale wc. Really?

Ik vraag me af waar de grens van dit overbodige censuur ligt, nu zelfs het onderscheid tussen mannen en vrouwen te ver gaat. Het is één van de zovele betuttelende vormen van overheidsbemoeienis, in een verwoede poging onze hokjesgeile samenleving in toom te houden. Echt, een betere manier om de plank mis te slaan hadden ze niet kunnen bedenken.

Het komt hier op neer; transgenders worden door hufters gediscrimineerd, en de gemeente besluit ze vervolgens een trap na te geven door, met de introductie van een transgender-wc, hen te scheiden van hun omgeving. De hufter wint de discussie en de transgender heeft zich erop aan te passen. Een eigen wc, geen vernoeming meer naar het geslacht en bovendien een landelijke plaats op het mediaschandpaaltje. Onze hoofdstad besluit om transgenders te isoleren van hun omgeving en hun persoon te ontkennen. Dat is echt een snoeiharde stellingname! Hoe kunnen we dit in godsnaam als positief opvatten? Er wordt met dit overbodige censuur niets anders gezegd dan dat je als transgender geen man of vrouw bent, en je er ook zo naar zou moeten gedragen. De zelfbeschikking van een mens wordt volledig overboord gegooid en de transgender wordt veroordeeld tot onzijdigheid. De slapende honden worden wakker. “Voortaan pissen ze maar op hun eigen pot”, aldus de gemeente. 

Met andere woorden, de overheid krijgt er een steeds hardere plasser van om ons duidelijk te maken dat het beestje zich moet schamen voor zijn naam. Een schoen die je verplicht bent aan te trekken wanneer je hem past.

Amsterdam, doe in godsnaam dit genderneutrale gelul de deur uit. 

Het zit namelijk zo: transgenders hebben gewoon zoals iedereen, volledige zelfbeschikking. Zij verdienen gewoon volledige respect, zijn man of vrouw conform hun identiteit en horen gewoon met “meneer” of “mevrouw” te worden aangesproken. Ze mogen zijn wie ze zijn en ze mogen gaan en staan waar zij willen. Ze mogen pissen waar ze maar willen en ze zullen zich kleden zoals zij dat willen. Het probleem ligt in de maatschappij zelf, en de oplossing ligt niet in overheidsbesluiten. Wij horen iedereen te accepteren zoals ze zijn. Echter, door ons deze zogenaamd goedbedoelde bemiddeling door de strot te douwen, discrimineer je de transgender als nooit tevoren. Je geeft ze een eigen hokje, letterlijk, maar ditmaal op gemeentelijk niveau.

What’s next? Een wc voor dikke mensen? Een wc voor “andersdenkenden”?

Ik kan me niet voorstellen dat dit de normale gang van zaken mag zijn. Ik zeg; sloop die plee en zet er een koffiecorner voor in de plaats. Gezellig hoor! Laat mensen verbinden, in plaats van ze uit elkaar te drijven. Steek dat geld dat gereserveerd is voor die gender-segregatie maar in sociale vaardigheidstraining, voor het bevooroordeelde volk die dat nodig heeft. Investeer in goed preventief beleid, misschien komen we dan ooit nog ergens. Hooguit de enige die gebaat zullen zijn bij een transgender-plee, zijn de hufters die het zover hebben laten komen. Je weet wel, die figuren die eisen stellen aan het gezelschap waarin zij hun blaas legen. Geef desnoods hun een eigen wc, eens kijken wie zich aangesproken voelt. 

En hufter zijn, dát is wel een vrije keus.

1 thought on “Genderneutraal beleid; één grote leugen.”

Reacties zijn gesloten.